قند خون بالا بعد از غذا خطر آلزایمر را ۶۹ درصد افزایش می‌دهد

بر اساس یک مطالعه جدید که به ما بینش بیشتری در مورد رابطه بین دیابت، مقاومت به انسولین و زوال عقل می‌دهد، افزایش قند خون بعد از غذا می‌تواند یک عامل مؤثر در خطر آلزایمر باشد.

مطالعات قبلی نشان داده‌اند که دیابت و زوال عقل در برخی موارد می‌توانند با هم مرتبط باشند. اما اینکه آیا یکی باعث دیگری می‌شود و چه مکانیسم‌های بیولوژیکی در این میان دخیل هستند، همچنان حوزه‌هایی هستند که دانشمندان در حال بررسی آن‌ها هستند.

در اینجا، محققان بریتانیایی تجزیه و تحلیلی از یک مجموعه داده ژنتیکی بزرگ شامل ۳۵۷,۸۸۳ نفر انجام دادند و دریافتند افرادی که سطح قند خون (گلوکز) نسبتاً بالاتری در دو ساعت پس از غذا دارند، ۶۹ درصد بیشتر در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر هستند.

اندرو میسون، اپیدمیولوژیست از دانشگاه لیورپول، می‌گوید: “این یافته می‌تواند به شکل‌دهی استراتژی‌های پیشگیری آینده کمک کند و بر اهمیت مدیریت قند خون نه فقط به طور کلی، بلکه به طور خاص بعد از غذا تأکید کند.”

محققان از تکنیکی به نام تصادفی‌سازی مندلی (Mendelian Randomization) برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده کردند. به جای اندازه‌گیری واقعی قند خون بعد از غذا، آن‌ها به دنبال افرادی با ژن‌هایی گشتند که مشخص شده با افزایش قند بعد از غذا مرتبط هستند.

از آنجایی که این روش به ژنتیکی که هر فرد با آن متولد شده نگاه می‌کند، تأثیر عوامل محیطی و سایر شرایط سلامتی را حذف می‌کند و امکان تعیین علت و معلول را با اطمینان بیشتری فراهم می‌آورد.

در حالی که ارتباط قوی بین افزایش قند خون بعد از غذا و آلزایمر وجود داشت، هیچ ارتباطی برای گلوکز یا انسولین استاندارد، یا مقاومت به انسولین، چه برای آلزایمر و چه برای زوال عقل به طور کلی یافت نشد.

علاوه بر این، اسکن‌های مغزی انجام‌شده روی بخشی از شرکت‌کنندگان هیچ رابطه‌ای بین ویژگی‌های گلوکز یا انسولین و تغییرات در اندازه مغز یا هیپوکامپ، یا آسیب بیشتر به ماده سفید نشان نداد – مفهوم این است که چیزی ظریف‌تر برای ارتباط دادن افزایش قند با آلزایمر در حال رخ دادن است.

محققان در مقاله منتشر شده خود می‌نویسند: “مطالعات مشاهده‌ای و MR قبلی نشان داده‌اند که گلوکز دو ساعته پس از بار یک ویژگی گلیسمی است که به شدت پیامدهای بدتر قلبی عروقی را پیش‌بینی می‌کند.” “یافته‌های ما نشان می‌دهد که استعداد ژنتیکی برای این نشانگر گلوکز پس از غذا با افزایش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر نیز مرتبط است.”

هنوز مشخص نیست که چرا افزایش قند بعد از غذا خطر زوال عقل را افزایش می‌دهد، اما می‌دانیم که مغز مانند بقیه بدن به گلوکز وابسته است. این احتمال وجود دارد که نوعی التهاب یا استرس در سلول‌های مغز بعد از غذا ایجاد شود و در درازمدت، هدف قرار دادن آن بتواند به درمان‌ها یا پیشگیری از زوال عقل منجر شود.

با این حال، یک نکته قابل توجه در مورد این تحقیق وجود دارد: تیم نتوانست یافته‌ها را در یک مجموعه داده ژنتیکی قدیمی‌تر از ۱۱۱,۳۲۶ نفر تکرار کند – شاید به دلیل تفاوت در نحوه انتخاب شرکت‌کنندگان، همانطور که محققان پیشنهاد می‌کنند.

مجموعه داده اصلی UK Biobank مورد استفاده تمایل به سمت شرکت‌کنندگان سالم‌تر و افرادی با وضعیت اجتماعی-اقتصادی بالاتر دارد و منحصراً بر روی افراد با تبار سفید بریتانیایی متمرکز است، بنابراین کار بیشتری برای آزمایش این ایده در گروه‌های متنوع‌تری از مردم مورد نیاز است.

ویکی گارفیلد، ژنتیک‌دان اپیدمیولوژیک از دانشگاه لیورپول، می‌گوید: “ما ابتدا باید این نتایج را در سایر جمعیت‌ها و تبارها تکرار کنیم تا ارتباط را تأیید کرده و زیست‌شناسی زمینه‌ای را بهتر درک کنیم.” “در صورت تأیید، این مطالعه می‌تواند راه را برای رویکردهای جدید برای کاهش خطر زوال عقل در افراد مبتلا به دیابت هموار کند.”

لینک منبع